Ametrien
Disclaimer: Wij adviseren te allen tijde een arts of medici te raadplegen voor uw klachten alvorens het gebruik van stenen. Stenen zullen u niet genezen, maar kunnen u wel helpen en ondersteunen tijdens de behandeling van een reguliere arts.
De foto’s zijn ter indicatie, u ontvangt een vergelijkbaar product. We werken met natuurproducten wat maakt dat iedere steen anders is.
Werking
Opbeurend | bescherming | positief in het leven staan | positief handelen | angst | burn-out | stress | spanning | creativiteit | doorstromen van energie
-----------------------------------------------------
ontgiftend | hoofdpijn/migraine | vermoeidheid | neerslachtigheid |
depressie | zenuwstelsel | immuunsysteem
Wat is ametrien?
Chemische formule: SiO2 (Fe3+). Het is een kwarts met ijzer-vervuiling,
Hardheid: 7
Kristalstelsel: Trigonaal
Streepkleur: Wit
Breuk: Schelpvormig
Voorkomen: Er zijn maar weinig plekken waar echte ametrien gevonden wordt en Bolivia is daarvan de bekendste met de beste kwaliteit.
De naam ametrien is een combinatie van de woorden amethist en citrien, wat suggereert dat dit ook de twee kwartstypen zijn die je hierin vindt. De vraag is of deze naam gerechtvaardigd is en of het daadwerkelijk een combinatie van amethist en citrien is.
Over de kleur van amethist hoeven we niet zo lang te praten. Het proces waarbij amethist zijn kleur krijgt komt door ijzeratomen (Fe3+) die een structureel plekje in plaats van silicium in het kristalrooster tijdens de groei van de kwarts. Daarnaast vindt Fe3+ ijzer ook plekjes in de interstitiële tussenruimtes in het kristal. Wanneer het wordt blootgesteld aan natuurlijke ioniserende straling kleurt het paars en verandert de valentie van het ijzeratoom dat de plek in heeft genomen van het silicium atoom van Fe3+ naar Fe4+. Het verliest door de straling een elektron. Dit losgeraakte elektron wordt vervolgens gevangen door de Fe3+ in de lege ruimtes waardoor deze verandert in Fe2+. Dit maakt dat amethist paars is.
Het ontstaan van de kleur van natuurlijke citrien is een iets ingewikkelder verhaal waar de wetenschap nog niet een eenduidig antwoord heeft gevonden op de vraag welke processen hiervoor precies verantwoordelijk zijn. Onderzoek wijst uit dat in natuurlijke citrien kleine hoeveelheden ijzer aanwezig is. Het vermoeden is echter dat dit niet de reden is van de gele kleur van citrien. Een aantal onderbouwingen van dit vermoeden zijn dat citrien vaak voorkomt samen met rookkwarts, de kleur van citrien al bij verhitting boven de 200 graden C verdwijnt (net als bij rookkwarts) en het veel egaler verdeeld is dan de kleur in amethist (hierbij is de kleur vaak wat ongelijker verdeeld in het kristal). Van rookkwarts weten we dat het zijn kleur dankt aan kleurcentra van aluminium in combinatie met natuurlijke straling. Aluminium is verreweg de meest voorkomende ‘vervuiling’ in kwarts. Zeer waarschijnlijk is dit bij citrien daarom ook de oorzaak van de kleur, wellicht dat ook de aanwezigheid van andere atomen zoals waterstof ook een rol speelt.
Wanneer we ametrien verhitten tot net iets meer dan 200 graden gebeurt er niets… de kleur verdwijnt niet, zoals bij natuurlijke citrien. Wanneer we de temperatuur nog iets op laten lopen zien we dat eerste de paarse kleur verdwijnt en daarna de gele kleur. Boven de 400 graden wordt de steen kleurloos. Testen waarbij stukken zijn blootgesteld aan zonlicht laten zien dat de amethist delen verbleken bij langdurige blootstelling aan de zon. Bij bestraling van de stukken met gammastraling gebeurt er weinig tot niets. Hoogstwaarschijnlijk zijn de gele delen van ametrien niet geel door dezelfde processen als natuurlijke citrien, maar door de absorptie en weerkaatsing van licht door het aanwezige ijzer.
Meer weten? Bron: Puffins and Pies